Posts

Showing posts with the label Poezi per atdheun

Çfarë është Ligji? Përkufizimi

LIGJ m. 1. Normë, rregull që vendoset nga organi më i lartë i pushtetit shtetëror dhe që është e detyrueshme për të gjithë organet shtetërore dhe për të gjithë shtetasit. Ligjet e shtetit. Ligji mbi zgjedhjet. Njohja e ligjeve. Zbatimi i ligjit. Sipas ligjeve në fuqi. Është vendosur me ligj. Është në përputhje (në pajtim) me ligjin. Është jashtë ligjit nuk është në pajtim me ligjet; nuk mbrohet nga ligjet në fuqi; nuk e lejon ligji. 2. Rregull, normë që e pranojnë dhe e zbatojnë të gjithë si diçka të përgjithshme a të detyrueshme. Ligjet e mirësjelljes. Ligje të pashkruara. I tillë ishte ligji i luftës. Veprojnë sipas ligjeve të xhunglës. 3. filoz. Lidhje e brendshme, e qenësishme dhe e domosdoshme ndërmjet sendeve e dukurive të natyrës e të shoqërisë, që përcakton zhvillimin e tyre dhe e bën procesin botëror një të tërë të vetme. Ligjet e përgjithshme (e veçanta). Ligjet e zhvillimit të natyrës e të shoqërisë. Ligji i zhvillimit objektiv. Ligjet e lëvizjes. 4. spec. Përgjithësim që nx...

Poezia "Gjuha Jonë" nga Naim Frashëri

Naim Frashëri: Gjuha Jonë Vëllezër shqipëtarë!  Të prekim urtësinë,  Të zëm' udhën e mbarë,  Të ngjallim Shqipërinë.  Shqipëria ka qënë  Edhe po do të jetë,  Po sot në ditët tënë  Të metë të mos ketë.  E ka nderuar zoti  Gjithënjë Shqipërinë,  Ish fort mirë qëmoti,  Do bëhet dhe taninë.  Sa ishte trimëria  N'atë kohë të vjetrë,  Kish emrë Shqipëria,  Sa s'kish nonjë vënt tjetrë.  Sa burra kordhëtarë  Ka nxjerrë Shqipëria  Më pastaj e më parë,  Q'i shkruan istoria!  Ajo ish koh' e zjarrtë  Dhe kish mundime tepër,  Po sot pëndë dhe kartë  Na duhet, nukë tjetër.  O burra, shqipëtarë,  Të marrim dituritë,  Se s'është koh'e parë,  Tani lipsetë dritë.  Të shkruajm' gjuhën tënë,  Kombinë ta ndritojmë,  Gjithë ç'është e ç'ka qënë  Ngadalëzë ta msojmë.  ...

Poezia "Atdheu" nga Naim Frashëri

Naim Frashëri: Atdheu O Atdhe! Më je i dashur sa më s’ka  Më je nënë, më je motër, më je vlla.  Nga ç’ka rrotull më i shtrenjti ti më je,  Je më i miri nga çdo gjë që ka ky dhé.  Ty përditë të pat parë ime nënë,  Dheu yt në fund atë e pati ngrënë.  Nëmëruar t’i pat lulet syri i saj.  Te ti lindi, te ti vdiq ajo pastaj.  Ti i ke parë gjysh stërgjyshërit e mi,  Edhe eshtërat tretur ua ke po ti.  Nga ti, o shpirt-o kurrë s’qenë ndarë.  Pranë teje patën qeshur, patën qarë.  Nëna ime vdiq, ndaj ty të kam sot nënë,  Nënë që s’ke vdekje kurrë, faqehënë,  Numri prapë në vend mbetet kurdoherë.  Begatoje, o Zot, ti këtë vend!  Epu njerëzve të tij ti mbroth e shend!  Hi u bëfshin gjithmon’ armiqtë e tij!  Gas përjetë paçin zotërit e tij!  I begatë, i lulëzuar qoftë ai,  Një të ardhme pastë plot me lumturi!